Voordat ik Mind Your Steph begon, werkte ik als psycholoog in de specialistische GGZ in Amsterdam, met veteranen, met verslaving, met trauma dat zo diep zat dat mensen zichzelf ergens onderweg waren kwijtgeraakt. Daar leerde ik om nooit alleen naar gedrag te kijken. Of iemand nou dronk, vermeed of ontplofte, mijn vraag was altijd dezelfde: wat zit hieronder, en wat heeft iemand nodig om zich veilig genoeg te voelen om te veranderen? Want gedrag is zelden het probleem. Meestal was het ooit een oplossing, die alleen niet meer paste.

Toen werd ik zelf in twee jaar tijd moeder van drie.

Bij de geboorte van mijn oudste gebeurde er iets wat ik niet had zien aankomen. Ik keek naar dat kersverse mensje en mijn psychologenbrein ging gewoon niet uit. Ik zag geen baby, ik zag iemand. Iemand die voelde, schrok, genoot en opsloeg wat er om hem heen gebeurde, alleen nog niet in woorden. En ik dacht: dit was je dus ook al, daarbinnen. Zelfs tijdens die zwangerschap die alles behalve rustig verliep.

Ondertussen stroomde het advies binnen. Van het consultatiebureau, van Instagram, van de apps, familie en andere ouders. Allemaal goedbedoeld, en allemaal gericht op datzelfde kleine mensje alsof het een apparaatje was dat even bijgesteld moest worden. En het ging, hoe kan het ook anders, vooral over slaap. Want slaap is waar je als ouder als eerste breekt, en dus waar het hardst aan je getrokken wordt.

En het gekke was, dat slaapadvies leunde precies op de aanpak die we in de volwassenenzorg allang hadden losgelaten. Bij volwassenen heet dat gedragsmodificatie en zouden we niemand meer zo behandelen, alsof er vanbinnen niks gebeurt. Bij baby's heet het slaapcoaching en staat het overal op Instagram.

Daar dook ik in en zoals ik vaker doe, te diep. Hoe werkt slaap bij jonge kinderen nou echt? Wat doet hechting in die eerste jaren precies? Wat heeft een baby nodig, en net zo belangrijk, wat heeft de ouder nodig om dat te kunnen geven? De wetenschap bevestigde wat ik al voelde, en ik maakte er mijn werk van. En zo begon Mind Your Steph.

Dus dat is wat ik nu doe. Dezelfde blik die ik meenam uit de GGZ, alleen nu aan het begin in plaats van jaren later. Ik help je je kind beter begrijpen, beter slapen, en ondertussen zelf overeind blijven. Niet het kind óf jou, maar jullie allebei. Door een psycholoog die toevallig alles weet over babyslaap en je er maar wat graag bij helpt.